Το τραγούδι της Σειρήνας

Ανοίγω τα μάτια! Κοιτάζω γύρω μου! Πού είμαι;

Προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου. Το έδαφος σαθρό, δε με κρατάει όρθια. Νιώθω ξαπλωμένη πάνω σε έναν αμμόλοφο. Απλώνω τα χέρια μου και πιάνω την άμμο, την αισθάνομαι να γλιστρά ανάμεσα στα δάχτυλα μου. Θέλω να σηκωθώ!

Όσο το προσπαθώ, τόσο βουλιάζω.

Ο πανικός αρχίζει να σέρνεται στο κορμί μου.

Μέσα μου την αισθάνομαι να ξυπνά. Να τεντώνεται νωχελικά, σίγουρη ότι πάλι θα νικήσει. Το στομάχι μου σφίγγεται σε ένα σπασμό. Γυρίζω στο πλάι. Όλα αρχίζουν να γυρίζουν. Πού είμαι;

Απόλυτη σιωπή... Γύρω μου ένα τζάμι. Έξω από αυτό τίποτα…

Αισθάνομαι όλο αυτό που με περικυκλώνει να κινείται. Η άμμος αρχίζει να έρχεται προς τα κάτω. Μαζί της κινούμαι κι εγώ. Ρέω μαζί της αργά. Θέλω να κάνω έμετο. Η ναυτία με έχει κυριέψει! Καθώς πέφτω, ζαλίζομαι όλο και περισσότερο. Δεν πέφτω, αιωρούμαι στο κενό. Σα να βρίσκομαι μέσα σε μία τεράστια κλεψύδρα. Ρέω μαζί με το χρόνο. Διαπερνάω τον χρόνο, γίνομαι διαχρονική. Μια μικρή θεά!!!

Καθώς πέφτω, κοιτάζω ψηλά. Ένα λευκό φανάρι αναβοσβήνει και με καλεί. Κλείνω τα μάτια. Θέλω να βγω. Σκόρπιες λέξεις γυρίζουν μέσα στο μυαλό μου. Κολυμπάω μέσα στον χρόνο! Δεν υπάρχει χρόνος, ένας μύθος είναι κι ας μας δυναστεύει, κι ας τον τρέμουμε.

Απλώνω τα χέρια μου. Πού πήγε η άμμος;

Ζεστό νερό με έχει κυκλώσει. Τώρα κολυμπάω μέσα σε μια ζεστή θάλασσα. Νιώθω ασφάλεια. Η ναυτία υποχωρεί. Λες να τη νικήσω;

Το φανάρι λάμπει μπροστά, στα αυτιά μου φτάνουν παφλασμοί κυμάτων. Μπροστά μου απλώνεται μια ακτή. Επιτέλους πατώ τα πόδια μου, βγαίνω αργά από τη θάλασσα. Το νερό κυλά πάνω στο σώμα μου ζεστό και πηχτό σαν μέλι. Θέλει να με κρατήσει, αλλά εμένα με καλεί η ακτή σαν σειρήνα. Και εγώ έχω τα αυτιά μου ανοιχτά. Την ακούω να τραγουδά ένα ταγκό!! 

Αιφνιδιαστικά δύο χέρια με αγκαλιάζουν από πίσω, με γυρνούν αργά σε μια δυνατή αγκαλιά. Τα χέρια του κατεβαίνουν απαλά στην πλάτη μου. Η ανάσα του ταξιδεύει στον λαιμό μου. Ανατριχιάζω!!!!

Γέρνω το κεφάλι μου πίσω, νιώθω το δικό του να ακουμπά για μια στιγμή στο στήθος μου. Τα πόδια του μπερδεύονται με τα δικά μου. Με στριφογυρίζει και με τραβάει με δύναμη στην αγκαλιά του. Κολλάω πάνω του. Τα χέρια του μου χαϊδεύουν τα μαλλιά, γλιστρούν στο μάγουλο μου, αγγίζουν τα χείλη μου.

Είμαι ευτυχισμένη.

Ζω το όνειρο μου.

Χορεύω ταγκό χωρίς να με περιορίζει το σώμα μου. Χωρίς να με μπλοκάρει το μυαλό μου. Δεν έχω σώμα, δεν έχω μυαλό, είμαι όλη μια ψυχή ελεύθερη. Πέρα από τον χώρο, πέρα από τον χρόνο, παραδομένη στην περιπέτεια της αιωνιότητας…