Ήρωας και αντιήρωας

Το πλήθος εισέβαλε αλαφιασμένο, στο τεράστιο σπίτι, σπάζοντας και καταστρέφοντας ότι προλάβαινε μέχρι να καταφθάσουν οι αρχές.

Ο Αμερικανός ευγενής, ιδιοκτήτης του σπιτιού, βρισκόταν εκείνο το πρωινό σε ένα συνέδριο στο κέντρο της πόλης.

Στην κουζίνα οι δύο υπηρέτες καταφέρανε να το σκάσουνε από την πόρτα υπηρεσίας.

Ο επιστήθιος φίλος του ιδιοκτήτη ο καθηγητής Σερ Τόμας ασκούνταν στο δωμάτιο διαλογισμού. Αυτός δέχθηκε ένα και μοναδικό χτύπημα με λοστάρι και έπεσε αμέσως νεκρός με το κεφάλι του ανοιγμένο στα δύο.   

Εκτός από αυτούς στο σπίτι ζούσε και η δεκάχρονη κορούλα του κυρίου η Λουβ. Εκείνη την στιγμή η μικρή ήταν στο δωμάτιο της και έπαιζε με  το σκυλάκι της. Την Ραλού. Μόλις η Ραλού αντιλήφθηκε τους εισβολείς έφυγε από τα χέρια της μικρής και έτρεξε να σωθεί. Για τους αλαφιασμένους διαδηλωτές δεν στάθηκε εμπόδιο. Έπεσε και αυτή στο πάτωμα αιμόφυρτη, αλλά ακόμη ζωντανή.

Το πλήθος νόμιζε πως κάτι το ανεξήγητο συνέβαινε σε αυτό το σπίτι. Αφού έψαξε παντού δεν βρήκε τίποτα ασφαλώς από αυτό που έψαχνε. Τίποτα που να δικαιολογεί τις υπόνοιες τους. Έτσι τρέξανε  προς τα έξω μερικοί για να ενημερώσουν και εκείνους που ήταν ακόμη απ’ έξω.

Ένας από το πλήθος, νεαρός φοιτητής ιατρικής, είδε την μικρή  να κείτεται αμίλητη. Βλέποντας εκείνος, το προσωπάκι της να είναι γεμάτο από αίμα και δάκρυα, κάτι δούλεψε μέσα του, μάλλον την λυπήθηκε. Ευθύς την παίρνει στα δύο του χέρια και τρέχει προς την έξοδο. Εκείνη την ώρα ακουστήκαν οι σειρήνες από τα περιπολικά της αστυνομίας και δύο ασθενοφόρων. Ο νεαρός κρατώντας την μικρή Λουβ ουρλιάζοντας για χώρο, το πλήθος παραμέριζε σαστισμένο.

Τι κάνει αυτός είναι τρελός, λέγανε μερικοί. Άλλοι πάλι τον ενθάρρυναν  ενθουσιασμένοι κάνοντας στην πάντα να περάσει ο νεαρός με το αναίσθητο πια φορτίο.

Δύο ημέρες περάσανε από το περιστατικό και οι τοπικές εφημερίδες γεμάτες από άρθρα, για το θάρρος, το ηθικό ανάστημα και την υπερβατική γενναιότητα του νεαρού. Κάνανε επίσης μερική μνεία για τον καθηγητή Σερ Τόμας και λίγα λόγια για τα αίτια της εισβολής.

Ημέρα Τρίτη από το περιστατικό: στα στόματα όλων των φοιτητών

της ιατρικής σχολής το όνομα του νεαρού ήρωα.

Η Ραλού ολομόναχη, ξέμεινε στο προαύλιο του σπιτιού και έψαχνε κάτι φαγώσιμο να βρει από τα σκουπίδια που άφησε προ τριημέρου το πλήθος.

Τον Σερ Τόμας δεν τον θυμόταν πια κανείς.

Η μικρούλα Λουβ βρίσκονταν ακόμη στη εντατική σε κρίσιμη κατάσταση, μα οι γιατροί ήταν αισιόδοξοι, γιατί η πορεία της υγείας της βελτιώνονταν σταθερά.

Ο Αμερικανός ευγενής και κύριος του σπιτιού, αυτές τις τρεις μέρες δεν κοιμήθηκε ούτε μία ώρα. Την έβγαλε στο παγκάκι στον θάλαμο έξω από την εντατική αναπολώντας στιγμές με τον φίλο του καθηγητή και περιμένοντας νέα από τους γιατρούς για την κορούλα του. Αποφάσισε τότε πως όταν η μικρή Λουβ γίνει καλά θα την πάρει και θα φύγουν μακριά από αυτή την πόλη.